stören

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stören (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʃtøːʀən] wymowa ?/i IPA[ˈʃtøːɐ̯tə] IPA[ɡəˈʃtøːɐ̯t]
znaczenia:

czasownik słaby, przechodni

(1.1) przeszkodzić, przeszkadzać
(1.2) zakłócić, zakłócać
(1.3) wadzić, zawadzać
odmiana:
(1.1-3)[1] stör|en (stört), störte, gestört (haben)
przykłady:
(1.1) Du störst mich bei der Arbeit!Przeszkadzasz mi w pracy!
(1.2) Aber schon in der erster Nacht stören unerklärliche Geräusche den Schlaf der Astronauten.[2]Ale już pierwszej nocy dziwne odgłosy zakłócają sen astronautów.
składnia:
(1.1-3) stören + Akk., stören bei + Dat.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Stören n, Störung ż
przym. störend
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: störenaufstörenentstörenzerstören
źródła: