rybitwa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rybitwa (język polski)[edytuj]

rybitwa (1.1)
wymowa:
IPA[rɨˈbʲitfa], AS[rybʹitfa], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych; zob. też rybitwy w Wikipedii
(1.2) daw. rybak[1]
(1.3) daw. rybołówstwo[2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) (…) gdzieniegdzie, nisko nad rzeką, skrzydlatymi punktami przelatywały rybitwy (…)[3]
(1.2) Tęgi z was rybitwa! I jam próbował łowitwy, ale mi rybka srebrna uszła z sieci.[4]
(1.2) (…) i rybitwowie, którzy zastawiali więcierze po zarosłych wybrzeżach Rosogi.[5]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gw. (Śląsk Cieszyński) racka
(1.2) rybołowca, rybołówca
(1.3) rybactwo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło rybitwa w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło rybitwa w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Eliza Orzeszkowa: Nad Niemnem
  4. Augustyn Necel, Krwawy sztorm, Gdynia 1960, s. 38.
  5. Henryk Sienkiewicz, Potop, t. 2, rozdz. IX.