błyskotliwy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

błyskotliwy (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) wyróżniający się inteligentnym przemyśleniem, dowcipem
(1.2) daw. taki, który się mieni
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dowcipny, efektowny, inteligentny, olśniewający
(1.2) mieniący się, połyskujący, świecący
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. błyskotliwość ż, błysk mrz
przysł. błyskotliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: