ekstaza

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ekstaza (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɛkˈstaza], AS[ekstaza] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) psych. stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości; zob. też ekstaza w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm
przykłady:
(1.1) Gdy piosenkarka zaczęła śpiewać, publiczność wręcz wpadła w ekstazę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ekscytowanie n, ecstasy n, ekstatyczność ż
czas. ekscytować ndk.
przym. ekstatyczny
przysł. ekstatycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. ἔκστασιςnaruszenie, zdumienie, obłęd[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stanisław Makowski, Romantyzm, WSiP, Warszawa 1995, s. 510.

ekstaza (język słoweński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) psych. ekstaza[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ekstatičnost ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: