rodzaj męskoosobowy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rodzaj męskoosobowy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈrɔʣ̑aj ˌmɛ̃w̃skɔːsɔˈbɔvɨ], AS[roʒai ̯ mũ̯sk•osobovy], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę dł. sam.akc. pob.
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. kategoria morfologiczna rzeczowników (w niektórych językach), odnoszących się do osób płci męskiej lub w liczbie mnogiej do osób płci męskiej i żeńskiej, decydująca o ich odmianie oraz o formie części mowy wchodzących z nimi w związki zgody i o formach łączących się z nimi czasowników
odmiana:
(1.1) związek zgody;
przykłady:
(1.1) Wyrazyuczeń”, „kierowca”, „gośćmają rodzaj męskoosobowy.
(1.1) Rzeczowniki rodzaju męskoosobowego w liczbie mnogiej mają biernik równy dopełniaczowi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) skrót r. m.-os.
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: