jary

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jary (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) daw. krzepki, mocny, silny, tęgi
(1.2) wysiewany na wiosnę
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) słaby, wątły
(1.2) ozimy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) rzecz. Jarowit m, Jaryło m, jarowizacja ż, jarosz m
związki frazeologiczne:
(1.1) stary, ale jary → nad wiek sprawny fizycznie
(1.2) zboże jare → zboże wysiewane na wiosnę
etymologia:
od prasł. *jarъ[1], od rdzenia praindoeur. *yeh₁ro-rok, wiosna, od praindoeur. *yeh₁r-[potrzebne źródło]
por. ros. ярый, scs. ꙗръ, słc. jarý i ukr. ярий
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: