pobożność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pobożność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔˈbɔʒnɔɕʨ̑], AS[pobožność]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co pobożne lub tego, kto pobożny; religijność, oddanie wierze religijnej
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) książk. bogobojność, nabożność, religijność, świątobliwość; wulg. świętojebliwość
antonimy:
(1.1) bezbożność, ateizm
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) bigoteria, dewocja, świętoszkowatość, religianctwo
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pobożnisiostwo n, pobożniś m, pobożnisia f, pobożnienie n, spobożnienie n
czas. pobożnieć ndk., spobożnieć dk.
przym. pobożny
przysł. pobożnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: