nieuk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nieuk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɲɛwuk], ASeuk], zjawiska fonetyczne: zmięk.epenteza ł 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto nie ma zamiłowania do nauki, także niedouczony
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jak będziesz takim nieukiem, to nie zdobędziesz odpowiedniego wykształcenia i dobrej pracy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) abderyta, głupiec, półgłówek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nieuctwo n, nieuczenie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: