nieszczęśliwość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nieszczęśliwość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest nieszczęśliwe; cecha tych, którzy nieszczęśliwi
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) nieszczęśliwość + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) szczęśliwość
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nieszczęście n, nieszczęsność ż, nieszczęśnik mos, unieszczęśliwienie n
przym. nieszczęśliwy
przysł. nieszczęśliwie
czas. unieszczęśliwiać
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. nieszczęśliwy + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: