nieszczęsność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nieszczęsność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co nieszczęsne
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) nieszczęsność + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nieszczęście n, nieszczęśliwiec m, nieszczęśnik mos, nieszczęśnica ż, nieszczęśliwość ż, unieszczęśliwienie n
przym. nieszczęśliwy, nieszczęsny
przysł. nieszczęśliwie, nieszczęśnie
czas. unieszczęśliwiać
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. nieszczęsny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: