neutralność
neutralność (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˌnɛwuˈtralnɔɕt͡ɕ], AS: [neu̯utralność], zjawiska fonetyczne: epenteza ł • akc. pob.
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) polit. sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami[1]
- (1.2) powstrzymywanie się od udziału w toczącym się sporze, konflikcie, zatargu
- (1.3) cecha tego, co nie wyraża ocen i emocji
- (1.4) niewywieranie żadnego wpływu w sensie fizycznym
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik neutralność neutralności dopełniacz neutralności neutralności celownik neutralności neutralnościom biernik neutralność neutralności narzędnik neutralnością neutralnościami miejscownik neutralności neutralnościach wołacz neutralności neutralności
- przykłady:
- (1.1) O neutralności Szwajcarii zadecydowały uwarunkowania historyczne.
- składnia:
- (1.1) neutralność + D.
- kolokacje:
- (1.4) neutralność węglowa
- synonimy:
- (1.1) niezaangażowanie, nieingerencja, désintéressement
- (1.2) bezstronność, désintéressement
- (1.3) indyferentyzm, indyferencja, obojętność; pot. tumiwisizm
- antonimy:
- (1.2) stronniczość
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. neutratyw mrz, neutron mrz, neutralizacja ż, neutralizowanie n, zneutralizowanie n
- czas. neutralizować ndk., zneutralizować dk.
- przym. neutralny, neutronowy
- przysł. neutralnie
- związki frazeologiczne:
- zbrojna neutralność
- uwagi:
- (1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[2]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[3], Uniwersalny słownik języka polskiego[4]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) neutrality
- baskijski: (1.1) neutraltasun
- białoruski: (1.1) нейтралітэт m (nejtralìtèt); (1.2) нейтралітэт m (nejtralìtèt); (1.3) нейтралітэт m (nejtralìtèt)
- chorwacki: (1.1) neutralnost ż
- duński: (1.1) neutralitet w; (1.2) neutralitet w; (1.3) neutralitet w
- fiński: (1.1) neutraalisuus, neutraalius, neutraliteetti
- francuski: (1.1) neutralité ż
- galicyjski: (1.1) neutralidade ż
- gruziński: (1.1) ნეიტრალიტეტი (neitraliteti)
- hiszpański: (1.1) neutralidad ż
- interlingua: (1.1) neutralitate
- irlandzki: (1.1) neodracht ż
- japoński: (1.1) 中立 (chuuritsu)
- jidysz: (1.1) נייטראַליטעט ż (nejtralitet)
- kataloński: (1.1) neutralitat ż
- kurmandżi: (1.1) alînegirî, nêtarî ż
- niemiecki: (1.1) Neutralität ż
- nowogrecki: (1.1) ουδετερότητα ż (oudeterótita)
- ormiański: (1.1) չեզոքություն (čʿezokʿutʿyun)
- portugalski: (1.1) neutralidade ż
- rosyjski: (1.1) нейтралитет m (nejtralitet)
- szwedzki: (1.1) neutralitet w
- turkmeński: (1.1) bitaraplyk
- ukraiński: (1.1) нейтралітет ż (nejtralìtet), нейтральність ż (nejtralʹnìstʹ); (1.2) нейтральність ż (nejtralʹnìstʹ); (1.3) нейтральність ż (nejtralʹnìstʹ)
- węgierski: (1.1) semlegesség
- włoski: (1.1) neutralità ż, neutralismo m
- źródła:
- 1 2 Tadeusz Glubiński, Historia. Trudny wiek XX, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1992, s. 17; ISBN 83-02-04874-7
- ↑
Hasło „neutralność” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020. - ↑ Hasło „neutralność” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
