neutralność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

neutralność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) polit. sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami[1]
(1.2) powstrzymywanie się od udziału w toczącym się sporze, konflikcie, zatargu
(1.3) cecha tego, co nie wyraża ocen i emocji
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) niezaangażowanie, nieingerencja, désintéressement
(1.2) bezstronność, désintéressement
(1.3) indyferentyzm, indyferencja, obojętność; pot. tumiwisizm
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. neutron m, neutralizacja ż, neutralizowanie n, zneutralizowanie n
czas. neutralizować ndk., zneutralizować dk.
przym. neutralny, neutronowy
przysł. neutralnie
związki frazeologiczne:
zbrojna neutralność
etymologia:
(1.1) łac.[1]
uwagi:
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[2]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[3], Uniwersalny słownik języka polskiego[4]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Tadeusz Glubiński, Historia. Trudny wiek XX, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1992, s. 17; ISBN 83-02-04874-7
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło neutralność w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło neutralność w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.