napastnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

napastnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[naˈpastʲɲik], AS[napastʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) strona atakująca; osoba dokonująca napaści
(1.2) sport.  (w piłce nożnej) zawodnik mający za zadanie strzelać bramki; zob.  też napastnik w Wikipedii
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Napastnik oblał jej futro farbą olejną i popchnął ku ścianie.
(1.2) Nasz najlepszy napastnik zwichnął wczoraj nogę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) agresor
(1.2) atakujący
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  napaść f , napad m 
forma żeńska napastniczka f 
czas.  napastować, napaść
przym.  napastniczy, napastliwy
przysł.  napastniczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: