miednica

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

miednica (język polski)[edytuj]

miednica (1.1)
miednica (1.2)
wymowa:
IPA[mʲjɛdʲˈɲiʦ̑a], AS[mʹi ̯edʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) duża miska, głównie do mycia lub prania; zob. też miednica w Wikipedii
(1.2) anat. wklęsła, parzysta kość w obrębie lędźwi, łącząca kończynę dolną (tylną) z kręgosłupem; zob. też kość miedniczna w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Niestety nadal nie opisano wiarygodnych metod identyfikujących kobiety szczególnie zagrożone ryzykiem uszkodzenia dna miednicy podczas porodu drogami natury[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) misa, miska; gw. (Śląsk Cieszyński) lawor, lawór
(1.2) kość miednicznadno miednicy • przepona miednicy
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) miska
(1.2) kość
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. miedź ż
zdrobn. miedniczka ż
przym. miedniczny, miedniczy, miednicowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. miedź, pierwotnie oznaczało naczynie z miedzi
(1.2) od (1.1)
uwagi:
(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała
tłumaczenia:
źródła: