lędźwie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

lędźwie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ], AS[lńʒ́vʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) anat. część pleców między żebrami a miednicą
(1.2) przest. biodra i uda
(1.3) daw. nerki
odmiana:
(1.1-3) blp,
przykłady:
(1.2) Niech zaćmią się ich oczy, aby nie widzieli; / spraw, by lędźwie ich zawsze się chwiały[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. lędźwiowy
związki frazeologiczne:
syn z lędźwi moich
etymologia:
prasł. *lędvьje[2]
uwagi:
(1.1-2) forma mianownika „lędźwia” jest nieprawidłowa[3]
tłumaczenia:
źródła:
  1. Księga Psalmów 69,24, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak).
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło lędźwie w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  3. Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999, ISBN 8301126604, s. 395.