komiczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

komiczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ], AS[kõmʹičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny
(1.2) związany z komedią; taki, jak komedia; humorystyczny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zobaczyłem obcą, spuchniętą gębę tak niewypowiedzianie komiczną, że gdyby to nie była moja własna twarz, pękłbym chyba ze śmiechu.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.2) aktor komiczny
synonimy:
(1.1-2) humorystyczny, zabawny, śmieszny
antonimy:
(1.1) poważny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. komik m, komizm m, komiczność ż, komediowość ż
przysł. komicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. < gr.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Marian Brandys, Śladami Stasia i Nel, 1961