klej

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: kłej

klej (język polski)[edytuj]

klej (1.1)
wymowa:
IPA[klɛj], AS[klei ̯] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Idź do sklepu po klej i nożyczki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wąchać klej
synonimy:
(1.1) klajster, gluta, lepik, lepidło, lep
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. naklejka ż, kleik m, klejówka m, naklejeczka ż
czas. kleić, przykleić, nakleić, skleić, pokleić, wkleić
przym. klejący, kleisty
związki frazeologiczne:
etymologia:
według A. Bańkowskiego od pol. klij, a to od prasł. *kъlьjьspoiwo, co z kolei prawdopodobnie od przymiotnika praindoeur. *koulos bądź *kulos → pierwotnie wezbrany, nabrzmiały, później spójny, zwarty[1]
wariant sporadycznie notowany od 2. połowy XV wieku jako dialektyzm, szerzej spotykany od 2. połowy XVII wieku[1]
wariant klij notowany między XV wiekiem a 1. połową XVII wieku[1]
według W. Mańczaka od prasł. *kъlějь lub *klьjь[2]
por. białor. клей, bułg. клей, ros. клей i ukr. клей
uwagi:
por. klajster, lepik, lep, butapren
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Hasło klej w: Andrzej Bańkowski, Etymologiczny słownik języka polskiego, t. I, s. 692, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-01-13016-4.
  2. Hasło klej w: Witold Mańczak, Polski słownik etymologiczny, s. 83, Kraków, Polska Akademia Umiejętności, 2017, ISBN 978-83-7676-265-4.