kleik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kleik (język polski)[edytuj]

kleik (1.1)
kleik (1.2)
wymowa:
IPA[ˈklɛjik], AS[klei ̯ik], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: klej
(1.2) potrawa z rozgotowanego ryżu lub kaszy, podawana głównie chorym lub dzieciom
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. klej m, klejówka ż
czas. kleić, skleić, sklejać, przykleić, przyklejać, wykleić, wyklejać, przykleić, przyklejać
przym. klejowy, kleikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: klej
źródła: