klar

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

klar (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. daw. ciasto, w którym przyrządza się ryby, mięsa
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

klar (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) jasny, czysty, wyraźny
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
przym. klara, klarmensa, malklara
przysł. klare
czas. klarigi, klariĝi
rzecz. klareco, klarigo, malklaraĵo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

klar (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa austriacka ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) klarowny, niezmącony, przejrzysty, przeźroczysty
(1.2) jasny, czysty
(1.3) wyraźny, ewidentny, jednoznaczny
(1.4) gotów

przysłówek

(2.1) wyraźnie, ewidentnie, jednoznacznie
(2.2) pot. jasne, że; pewnie, że; oczywiście, że
odmiana:
przykłady:
(1.3) Eine klare Antwort darauf finden selbst Experten nicht.[1]Nawet eksperci nie znajdują na to jednoznacznej odpowiedzi.
(2.2) Aber klar warten wir auf euch![2]No jasne, że na was poczekamy!
składnia:
kolokacje:
(1.1) klares Wasser
(1.2) klarer Himmel • klare Luft • klares Wetter
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Klarheit f, Klar n, Klärung f
czas. klären
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

klar (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) czysty[1]
(1.2) jasny[1]
(1.3) oczywisty[2]
(1.4) wyraźny[1]
(1.5) gotowy[2]
(1.6) bezchmurny[1]
odmiana:
(1.1-6) klar, klart, klara; st. wyższy klarare; st. najwyższy klarast
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ren
(1.4) tydlig
(1.5) färdig
(1.6) molnfri
antonimy:
(1.1) smutsig
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. klarhet
czas. klara, klarna, klarera
przysł. klart
związki frazeologiczne:
zrosty klargöraklarläggaklarsignalklarspråkklarsynklarsyntklarteckenklartextklartänktklartänkthetklarögd
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 240, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
  2. 2,0 2,1 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen