Przejdź do zawartości

ewidentny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

ewidentny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌɛvʲiˈdɛ̃ntnɨ], AS: [evʹidntny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk. oczywisty, widoczny, wyraźny, nie budzący wątpliwości
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Jeden z tamtejszych wychowawców w liście do redakcji opisał malwersacje, jakich dopuszczała się dyrektorka wspólnie z kuratorem, pod osłoną wojewódzkich władz partyjnych. Tu mechanizm był podobnyewidentna działalność przestępcza, tym razem wyjątkowo parszywa, bo polegająca na żerowaniu na dzieciachsierotach i pełne krycie tej działalności przez kolesiów z władz wojewódzkich[1].
(1.1) Wtedy, choć z pozoru sytuacja wydawała się ewidentna, opozycja miała kłopoty z dostarczeniem do sądu niepodważalnych dowodów[2].
(1.1) Nieudolna próba zamaskowania morderstwa przez upozorowanie samobójstwa była ewidentna[3].
(1.1) To jest ewidentne kłamstwo.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ewidentny błąd
synonimy:
(1.1) bezdyskusyjny, bezsporny, bezsprzeczny, jaskrawy, oczywisty, jednoznaczny, namacalny, niedwuznaczny, niepodważalny, niezaprzeczalny, niezbity, pewny, pozadyskusyjny, zrozumiały sam przez się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. ewidentnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Słownik języka polskiego pod redakcją prof. Witolda Doroszewskiego stwierdza, że używanie tego słowa jest rażące[4], a nowszy Słownik poprawnej polszczyzny pod redakcją tegoż podaje, że lepszym określeniem jest słowo „oczywisty[5].
tłumaczenia:
źródła:
Hasło „ewidentny” w: SJP.pl.
  1. Maciej Pinkwart, Dziewczyna z Ipanemy, 2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Marcin Wojciechowski, Pomarańczowy majdan, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. Ryszard Ćwirlej, Błyskawiczna wypłata.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „ewidentny” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. Hasło „ewidentny” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 159.