kędzior

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kędzior (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pasmo kręconych włosów lub sierści
(1.2) przen. kępa roślinności
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Otwórz mi, siostro moja, przyjaciółko moja, / gołąbko moja, ty moja nieskalana, / bo pełna rosy ma głowa / i kędziory me - kropli nocy[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kędzierzawość ż, kędzierz mrz, kędzierzawiarka ż, kędzierzawienie n, kędzierzawka ż
zdrobn. kędziorek m
czas. kędzierzawić, kędzierzawieć, kędzierzyć
przym. kędzierzowaty, kędziorny, kędzierzawy
przysł. kędzierzawo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Pieśń nad Pieśniami 5,2.