gęśle

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gęśle (język polski)[edytuj]

gęśle (1.1)
wymowa:
IPA[ˈɡɛ̃j̃ɕlɛ], AS[gĩśle], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) muz. ludowy instrument smyczkowy; zob. też gęśle w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blp,
przykłady:
(1.1) Opowiadał też dziwy o kobietach jak śnieg białych, z oczyma jak węgiel czarnymi, które przedziwnie na gęślach grały i śpiewały.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) instrument
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gęśliki nmos, gęśl ż, gęśla ż, gędźba ż, gęślarz m, gędźbiarz m, gędźba ż
czas. gędzić ndk., gąść ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *gǫsli
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Józef Ignacy Kraszewski: Stara baśń