gędzić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gędzić (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈɡɛ̃ɲʥ̑iʨ̑], AS[gńʒ́ić], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę 
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) st.pol.[1] daw.[2] grać na instrumencie
odmiana:
(1.1) gędz|ić, koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Dał wieszczbiarzowi znak, żeby gędził.[3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gędźba ż, gędźbiarz m, gędziec m, gęśle
czas. gąść
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: grać
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło gędzić w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 1, s. 817, Warszawa 1900–1927.
  2. Hasło gędzić w: Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. 2, s. 112, Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1958–1969.
  3. S. Żeromski: Wiatr od morza