epigrafika

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

epigrafika (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka badająca napisy wykonane na materiałach twardych; zob. też epigrafika w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jego zainteresowania naukowe obejmują również papiestwo i zakony mendykanckie w XIV w. oraz paleografię łacińską, epigrafikę i kodykologię.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. epigraf mrz, epigraficzka ż, epigraficzność ż, epigrafik mos
przym. epigraficzny
przysł. epigraficznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

epigrafika (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) epigrafika[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. epigraf m
przym. epigrafický
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr.
uwagi:
źródła:
  1. Hasło epigrafika w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.