dielektryk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dielektryk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dʲjɛˈlɛktrɨk], AS[dʹi ̯elektryk], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd; zob. też dielektryk w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Drewno to typowy dielektryk.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) izolator
antonimy:
(1.1) przewodnik
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. dielektryczny, elektryczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) di(a)- + elektryk[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Hasło dielektryk w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.