elektryk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

elektryk (język polski)[edytuj]

elektryk (1.1)
elektryk (2.1)
wymowa:
IPA[ɛˈlɛktrɨk], AS[elektryk] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi
(1.2) fiz. specjalista z dziedziny elektryki

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) środ. gitara elektryczna
odmiana:
(1.1-2)
(2)
przykłady:
(1.1) Zgasło światło. Trzeba wezwać elektryka.
(2.1) Patryk gra na elektryku.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. elektryka f, elektryczność f, elektrownia f, elektryfikacja f, elektryfikowanie n, zelektryfikowanie n
forma żeńska elektryczka f
zdrobn. elektryczek m
czas. elektryfikować ndk., zelektryfikować dk.
przym. elektryczny
przysł. elektrycznie
związki frazeologiczne:
elektryka prąd nie tyka
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: gitara elektryczna
źródła:

elektryk (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) elektryka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: