drużynowy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

drużynowy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌdruʒɨ̃ˈnɔvɨ], AS[družỹnovy], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący drużyny, charakterystyczny dla drużyny
(1.2) sport. taki, który jest rozgrywany przez drużynę

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) osoba opiekująca się drużyną harcerską
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(2.1) Płonie ognisko i szumią knieje, drużynowy jest wśród nas. Opowiada starodawne dzieje, bohaterski wskrzesza czas.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) klasyfikacja drużynowa
(1.2) zawody / rozgrywki drużynowe • dyscyplina drużynowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. drużyna ż, drużynnik m
forma żeńska drużynowa ż
przysł. drużynowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. piosenka harcerska, muzyka i słowa: Jerzy Braun