doktor
Wygląd
doktor (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) stopień naukowy; zob. też doktor (stopień naukowy) w Wikipedii
- (1.2) pot. grzecz. lekarz
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik doktor doktorzy / doktorowie[1] dopełniacz doktora doktorów celownik doktorowi doktorom biernik doktora doktorów narzędnik doktorem doktorami miejscownik doktorze doktorach wołacz doktorze doktorzy / doktorowie depr. M. i W. lm: (te) doktory
- przykłady:
- (1.1) Andrzej Lepper otrzymał tytuł doktora honorowego na uczelni w Ukrainie.
- (1.2) — Tylko niech pan doktor napisze do Kołobrzegu. — Mogę tylko dopisać, że pacjentka bardzo prosi o miejscowość nadmorską[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) doktor habilitowany / nauk / honoris causa / Kościoła
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) tytuł naukowy
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. doktorat m, doktorant m, doktorantka ż, doktoryzacja ż, doktorostwo n/mos
- czas. doktoryzować, doktoryzować się
- przym. doktorski, doktorancki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. doctor (nauczyciel, mistrz)
- uwagi:
- skrót: dr
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: lekarz
- angielski: (1.1) doctor; (1.2) doctor
- arabski: (1.1) دكتور
- baskijski: (1.1) doktore; (1.2) doktore, mediku
- bułgarski: (1.1) доктор m; (1.2) доктор m
- duński: (1.1) doktor w; (1.2) doktor w
- esperanto: (1.1) doktoro; (1.2) doktoro
- gudźarati: (1.2) ડૉક્ટર m (ḍôkṭara)
- hiszpański: (1.1) doctor m; (1.2) doctor m
- jidysz: (1.1) דאָקטאָר m (doktor)
- kaszubski: (1.2) dochtór m
- niemiecki: (1.1) Doktor m; (1.2) Doktor m
- norweski (bokmål): (1.1) doktor m; (1.2) doktor m
- norweski (nynorsk): (1.1) doktor m; (1.2) doktor m
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)
- rosyjski: (1.1) доктор; (1.2) доктор
- słowacki: (1.1) doktor m; (1.2) doktor m
- szwabski: (1.2) Doggdr m
- szwedzki: (1.1) doktor w; (1.2) doktor w
- ukraiński: (1.1) доктор; (1.2) доктор
- węgierski: (1.1) doktor; (1.2) doktor
- włoski: (1.1) dottore m; (1.2) dottore m
- źródła:
- ↑ Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
- ↑ Adam Strączek, Wyznanie lekarza-łapownika, 1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
doktor (język czeski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) doktor
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik doktor doktoři dopełniacz doktora doktorů celownik doktorovi / doktoru doktorům biernik doktora doktory wołacz doktore doktoři miejscownik doktorovi / doktoru doktorech narzędnik doktorem doktory
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
doktor (esperanto (morfem))
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
- (1.1) doktor
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pochodne:
- rzecz. doktoro, doktoreco, doktoriĝo, doktoriĝonto, doktoriĝontino, doktorino
- czas. doktoriĝi
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1905 (Fundamento de Esperanto). Baza Radikaro Oficiala: grupa 6.
- źródła:
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- доктор
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) lekarz
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
doktor (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) lekár
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. doktorát m, doktorand m, doktorandka ż
- przym. doktorský, doktorandský
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, TAiWPN Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0569-1, s. 124-125.
doktor (język szwedzki)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1-2) en doktor, doktorn, doktorer, doktorerna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) doktorsavhandling • doktorsexamen • doktortitel
- synonimy:
- (1.2) läkare
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
doktor (język turecki)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik doktor doktorlar biernik doktoru doktorları celownik doktora doktorlara miejscownik doktorda doktorlarda ablatyw doktordan doktorlardan dopełniacz doktorun doktorların formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp doktorum doktorlarım 2. os. lp doktorun doktorların 3. os. lp doktoru doktorları 1. os. lm doktorumuz doktorlarımız 2. os. lm doktorunuz doktorlarınız 3. os. lm doktoru doktorları biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp doktorumu doktorlarımı 2. os. lp doktorunu doktorlarını 3. os. lp doktorunu doktorlarını 1. os. lm doktorumuzu doktorlarımızı 2. os. lm doktorunuzu doktorlarınızı 3. os. lm doktorunu doktorlarını celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp doktoruma doktorlarıma 2. os. lp doktoruna doktorlarına 3. os. lp doktoruna doktorlarına 1. os. lm doktorumuza doktorlarımıza 2. os. lm doktorunuza doktorlarınıza 3. os. lm doktoruna doktorlarına miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp doktorumda doktorlarımda 2. os. lp doktorunda doktorlarında 3. os. lp doktorunda doktorlarında 1. os. lm doktorumuzda doktorlarımızda 2. os. lm doktorunuzda doktorlarınızda 3. os. lm doktorunda doktorlarında ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp doktorumdan doktorlarımdan 2. os. lp doktorundan doktorlarından 3. os. lp doktorundan doktorlarından 1. os. lm doktorumuzdan doktorlarımızdan 2. os. lm doktorunuzdan doktorlarınızdan 3. os. lm doktorundan doktorlarından dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp doktorumun doktorlarımın 2. os. lp doktorunun doktorlarının 3. os. lp doktorunun doktorların 1. os. lm doktorumuzun doktorlarımızın 2. os. lm doktorunuzun doktorlarınızın 3. os. lm doktorunun doktorların
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kadın doktor • kadın doktoru
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Anna Banasiak-Greser, Magdalena Yıldırım, Podręczny turecki, Centrum Języka i Kultury Tureckiej Lisan, Warszawa 2023, s. 165.
doktor (język turkmeński)
[edytuj]- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) doktor
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
doktor (język węgierski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) bölcsészdoktor • díszdoktor • orvosdoktor
- (1.2) csodadoktor • doktornő • lódoktor
- synonimy:
- (1.2) orvos
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. doktorátus, doktorálás
- czas. doktorál
- przym. doktori, doktorátusi
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: