cytryna

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

cytryna (język polski)[edytuj]

cytryny (1.1)
cytryna (1.2)
cytryna (1.3)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ʦ̑ɨˈtrɨ̃na], AS[cytrna], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kwaśny owoc o żółtej skórce
(1.2) roślina z rodzaju Citrus[1], drzewo rodzące kwaśne owoce; zob.  też cytryna zwyczajna w Wikipedii
(1.3) środ.  mot.  Citroën
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Moja babcia pija wyłącznie herbatę z cytryną.
(1.2) W oranżerii natknęliśmy się na rozłożyste cytryny, rosnące w ozdobnych donicach.
(1.3) Jacek jeździ starą cytryną do pracy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kroić / wyciskać / obierać cytrynę • zbierać cytryny • kilogram cytryn • sok z cytryny
(1.2) szczepić / sadzić / wysiewać cytryny • kwiat cytryny
synonimy:
(1.1) starop.  limonija
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) jagoda
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  cytrynka
przym.  cytrynowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Owoce
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob.  też Citrus w katalogu gatunków