cyrkiel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Cyrkiel

cyrkiel (język polski)[edytuj]

cyrkle (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʦ̑ɨrʲcɛl], AS[cyrʹḱel], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów; zob. też cyrkiel w Wikipedii
(1.2) daw. gw. (Warszawa) areszt policyjny[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie rysuj kółek od ręki, weź cyrkiel.
składnia:
kolokacje:
(1.1) używać cyrkla • rysować cyrklem
synonimy:
(1.2) gw. (Warszawa) cyrk[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cyrk m, wycyrklowanie n, cyrklowanie n
czas. cyrklować ndk., wycyrklować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Zirkel < łac. circuluskrążek; zdrobn. od łac. circuskrąg[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Bronisław Wieczorkiewicz, Gwara warszawska dawniej i dziś, wyd. drugie rozszerzone, PIW, Warszawa 1968, s. 68.
  2. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 49, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.