cug

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

cug (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʦ̑uk], AS[cuk], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. ciąg powietrza
(1.2) pot. przepływ powietrza w wentylatorze, piecu
(1.3) przest. zaprzęg kilku koni
(1.4) przest. para koni cugowych
(1.5) reg. śl. pociąg
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przeciąg, przewiew
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. cugowy
rzecz. cugant m
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-5) niem. Zug[1]
uwagi:
(1.1) uważane również za reg. łódz.[1]
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: przeciąg
(1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pociąg
źródła:
  1. 1,0 1,1 Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 186-187, Łódź, WUŁ, 2007, ISBN 978-83-75-25095-4.

cug (język wilamowski)[edytuj]

cug (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) techn. pociąg[1][2]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Transport
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, s. 301, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Bielsko-Biała, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, 2004, ISBN 83-914917-8-1.