cugowiec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cugowiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) daw. zootechn. koń do zaprzęgu[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Stangret wyprowadził dwa silne cugowce.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) cugowy, cugant
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) koń
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cug m
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. cug + -ant < niem. Zug[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło cugowiec w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 186-187, Łódź, WUŁ, 2007, ISBN 978-83-75-25095-4.