clatter

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

clatter (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) turkot, stukot, klekot

czasownik nieprzechodni

(2.1) turkotać, stukać

czasownik przechodni

(3.1) sprawiać, że coś stuka, turkocze
odmiana:
(1.1) lp clatter; lm clatters
(2.1, 3.1) clatter, clattered, clattered; he clatters; be clattering
przykłady:
(1.1) Just a bang and a clatter as an angel hits the ground. (U2) → Tylko huk i stukot, gdy anioł uderza w ziemię.
składnia:
(3.1) clatter +obj.
kolokacje:
synonimy:
(1.1, 2.1, 3.1) rattle
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. clatterer
przym. clattery
przysł. clatteringly
związki frazeologiczne:
etymologia:
średnioang. clatren; wyraz dźwiękonaśladowczy
uwagi:
źródła: