bezwarunkowy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

bezwarunkowy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbɛzvarũŋˈkɔvɨ], AS[bezvarũŋkovy], zjawiska fonetyczne: nazal. -nk-  akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ~e posłuszeństwo, ~e uwielbienie, ~a miłość, ~a kapitulacja; biol.  odruch bezwarunkowy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  warunek m 
przym.  warunkowy
przysł.  bezwarunkowo, warunkowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  bez + warunkowy
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: