bekas

bekas (język polski)

bekas (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈbɛkas], AS: [bekas] ^ⓘ

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. ptak zamieszkujący tereny podmokłe; zob. też bekasy w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bekas	bekasy
dopełniacz	bekasa	bekasów
celownik	bekasowi	bekasom
biernik	bekasa	bekasy
narzędnik	bekasem	bekasami
miejscownik	bekasie	bekasach
wołacz	bekasie	bekasy

przykłady:

(1.1) Piszczą żałośnie w trzcinach szpaki, kraczą kurki wodne, pogwizdują bekasy, huczą bąki, kwakają ukryte stada kaczek, smutnie pośpiewują rybitwy; rytmicznie wyrzucając do lotu skrzydła kołyszą się kulony, srokosze kują żelazo na gałązkach olszyn, a wysoko na gałęziach sosen edukują swe dzieci, obrzydliwie wrzeszcząc, wrony-matki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bekasik m

przym. bekasi

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. bécasse

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) snipe
• białoruski: (1.1) бакас m
• esperanto: (1.1) galinago, skolopo
• francuski: (1.1) bécasse ż
• kazachski: (1.1) тауқұдірет
• mongolski: (1.1) хараалж
• niemiecki: (1.1) Bekassine ż
• rosyjski: (1.1) бекас m
• szwedzki: (1.1) beckasin w
• ukraiński: (1.1) бека́с m

źródła:

bekas (język turecki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) ornit. Scolopax rusticola, słonka, słonka zwyczajna

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bekas	bekaslar
biernik	bekası	bekasları
celownik	bekasa	bekaslara
miejscownik	bekasta	bekaslarda
ablatyw	bekastan	bekaslardan
dopełniacz	bekasın	bekasların
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp bekasım bekaslarım 2. os. lp bekasın bekasların 3. os. lp bekası bekasları 1. os. lm bekasımız bekaslarımız 2. os. lm bekasınız bekaslarınız 3. os. lm bekası bekasları biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp bekasımı bekaslarımı 2. os. lp bekasını bekaslarını 3. os. lp bekasını bekaslarını 1. os. lm bekasımızı bekaslarımızı 2. os. lm bekasınızı bekaslarınızı 3. os. lm bekasını bekaslarını celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp bekasıma bekaslarıma 2. os. lp bekasına bekaslarına 3. os. lp bekasına bekaslarına 1. os. lm bekasımıza bekaslarımıza 2. os. lm bekasınıza bekaslarınıza 3. os. lm bekasına bekaslarına miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp bekasımda bekaslarımda 2. os. lp bekasında bekaslarında 3. os. lp bekasında bekaslarında 1. os. lm bekasımızda bekaslarımızda 2. os. lm bekasınızda bekaslarınızda 3. os. lm bekasında bekaslarında ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp bekasımdan bekaslarımdan 2. os. lp bekasından bekaslarından 3. os. lp bekasından bekaslarından 1. os. lm bekasımızdan bekaslarımızdan 2. os. lm bekasınızdan bekaslarınızdan 3. os. lm bekasından bekaslarından dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp bekasımın bekaslarımın 2. os. lp bekasının bekaslarının 3. os. lp bekasının bekasların 1. os. lm bekasımızın bekaslarımızın 2. os. lm bekasınızın bekaslarınızın 3. os. lm bekasının bekasların

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) çulluk

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. bécasse

uwagi:

źródła: