huczeć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

huczeć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈxuʧ̑ɛʨ̑], ASučeć] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) wydawać głośny, niski ton
(1.2) o niektórych ptakach i owadach: wydawać głuchy, przeciągły lub przerywany dźwięk
(1.3) pokrzykiwać, łajać, strofować
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIIb, aspekt dokonany huknąć
przykłady:
(1.1) Morze huczy.
(1.3) Hukali po lesie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) burczeć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. huczny
rzecz. huk m, huknięcie n, huczka ż
przysł. hucznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) roll
źródła: