szpak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szpak (język polski)[edytuj]

szpak (1.1)
wymowa:
IPA[ʃpak], AS[špak]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. niewielki i ciemny, prawie czarny ptak; zob. też szpak w Wikipedii
(1.2) koń o maści ciemnosiwej
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Piszczą żałośnie w trzcinach szpaki, kraczą kurki wodne, pogwizdują bekasy, huczą bąki, kwakają ukryte stada kaczek, smutnie pośpiewują rybitwy; rytmicznie wyrzucając do lotu skrzydła kołyszą się kulony, srokosze kują żelazo na gałązkach olszyn, a wysoko na gałęziach sosen edukują swe dzieci, obrzydliwie wrzeszcząc, wrony-matki.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szpakowatość ż, szpakowacizna ż, szpakowate nmos
zdrobn. szpaczek m
czas. szpakowacieć
przym. szpakowaty, szpaczy
związki frazeologiczne:
szpakami karmionystarego szpaka nie zwabisz na plewypatrzeć jak szpak w telewizor
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stefan Żeromski: Zapomnienie