bednarz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Bednarz

bednarz (język polski)[edytuj]

bednarz (1.1) przy pracy
wymowa:
IPA[ˈbɛdnaʃ], AS[bednaš], zjawiska fonetyczne: wygł. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kupiłem u bednarza dwie dębowe beczki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bednarstwo n, bednarzowa ż, bednarnia ż, bednarka ż
zdrobn. bednarczyk m
przym. bednarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) śwn. bütenœre[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 32, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.