baczność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

baczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbaʧ̑nɔɕʨ̑], AS[bačność]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) starop.  uwaga
(1.2) starop.  rozsądek

wykrzyknik

(2.1) wojsk. , harc.  komenda nakazująca przyjąć postawę zasadniczą
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  baczenie n 
czas.  baczyć ndk. 
przym.  baczny
przysł.  bacznie, na baczność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: