komenda

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

komenda (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) krótki, słowny rozkaz natychmiastowego podjęcia lub zaprzestania czegoś, wydany przez dowódcę, zwierzchnika, itp.
(1.2) dowodzenie, kierowanie, komenderowanie, kierowanie czymś
(1.3) urząd, na którego czele stoi komendant; też siedziba tego urzędu
(1.4) inform. instrukcja wykonania pewnej czynności przeznaczona dla systemu operacyjnego lub procesora komputera
(1.5) daw. część wojska będąca pod czyimś dowództwem
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1) Jeżeli dowódca da komendę, trzeba wykonać.
(1.2) Ja major, ja nie mogę odstąpić żołnierzy, / Do mnie batalijonu komenda należy.[1]
(1.3) Byłem wczoraj na komendzie i nic się nie dowiedziałem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dać / wydać komendę
(1.2) trzymać / sprawować komendę
(1.3) komenda policji
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. komendant
związki frazeologiczne:
jak na komendęmieć pod komendą
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz