bęben

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Bebenbeben

bęben (język polski)[edytuj]

bęben (1.1)
bęben (1.2)
bęben (1.3)
bęben (1.4)
wymowa:
IPA[ˈbɛ̃mbɛ̃n], AS[bmbẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek; zob. też bęben (muzyka) w Wikipedii
(1.2) archit. wieloboczna, eliptyczna lub cylindryczna podbudowa pod kopułą; zob. też bęben (architektura) w Wikipedii
(1.3) pot. grub. brzuch, zwłaszcza ciężarnej
(1.4) część jakiegoś urządzenia o kształcie walca
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Dobosz uderzał w bęben z całej siły.
(1.3) Ślubu jeszcze nie było, a ona już z bębnem chodzi
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) tambur
(1.3) brzuch, bęc
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bębnienie n, bębniarz m, bębnista m, odbębnianie n, odbębnienie n
zdrobn. bębenek m
czas. bębnić ndk., odbębniać ndk., odbębnić dk.
przym. bębnowy, bębenkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też bęben w Wikipedii
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
(1.3) uznawane za gw. warsz. reg. łódz.[1]
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: brzuch
źródła:
  1. Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 177, Łódź, WUŁ, 2007, ISBN 978-83-75-25095-4.