pauk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pauk (język chorwacki)[edytuj]

pauk (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. pająk
odmiana:
(1.1) lp pȁūk, pȁūka, pȁūku, pȁūka, pȁūkom, pȁūku, pȁūče; lm pȁūci, pȁūka, pȁūcima, pȁūke, pȁūcima, pȁūcima, pȁūci
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. paučina
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

pauk (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
паук
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pająk
odmiana:
(1.1) lm paukis
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

pauk (język wilamowski)[edytuj]

pauka (1.1)
pauk (1.1)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
paojk
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. bęben[1][2]
odmiana:
(1.1) lp pauk; lm pauka
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. pauka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.
  2. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, s. 320, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.