abominacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

abominacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌabɔ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja], AS[abõmʹĩnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob., wymowa ?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: a•bo•mi•na•cja[1]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. obrzydzenie, wstręt, odraza
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Moja mama czuje silną abominację za każdym razem, gdy widzi mysz.
(1.1) zdarzyła się chwila, gdy do połowicy swej poczuł taką abominację nieznośną, a zarazem wezbrało w nim tyle nagłej, porywczej, iście bestjalskiej tęsknoty do samotnej włóczęgi na przełaj, wszystkiemi morzami polarnemi, — że z kry, na której podróż poślubną odbywali, spełzł cichcem do morza i dał stułokciowego nura[3]. (sic!)
składnia:
kolokacje:
(1.1) czuć / poczuć abominację
synonimy:
(1.1) obrzydzenie, odraza, wstręt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. abominacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. abominatio[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło abominacja w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, s. 2, Warszawa, Horyzont, 2001, ISBN 83-7311-161-1.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. Eugeniusz Małaczewski, Dzieje Baśki Murmańskiej. Historja o białej niedźwiedzicy, Gebethner i Wolff, Warszawa 1925.
  4. Mirosław Bańko, Lidia Drabik, Lidia Wiśniakowska, Słownik spolszczeń i zapożyczeń, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, ISBN 978-83-01-15121-8.