Wenera

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: wenera

Wenera (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vɛ̃ˈnɛra], AS[vẽnera], zjawiska fonetyczne: nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) mit. rzym. zob. Wenus
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wenera uchodziła początkowo za italskie bóstwo kwiatów i ogrodów.
(1.1) Atrybutami Wenery były gołębie, wróble, mirt, róża i pigwa.
(1.1) Oto świątynia, w której oddawano cześć bogini Wenerze.
składnia:
kolokacje:
(1.1) boska / namiętna / piękna / zmysłowa Wenera • atrybuty / kult / sanktuarium / świątynia Wenery • mit o / poświęcić Wenerze • czcić Wenerę
synonimy:
(1.1) Wenus, Afrodyta, Cypryda, Kipryda
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Wenus ż, Wenusjanin mos, Wenusjanka ż
przym. weneryczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
por. Afrodyta
zob. też Wenera w Wikipedii
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: Wenus
źródła: