Tartar

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: tartar

Tartar (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) mit. gr. najniższa część krainy podziemia; zob. też Tartar w Wikipedii
(1.2) bibl. piekło[1]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(2.1) mit. bóstwo personifikujące otchłanie podziemi, syn Gai i Etera; zob. też Tartar w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2) blm,
(2.1) blm,
przykłady:
(1.1) Na męki w Tartarze skazani byli m.in.: Syzyf, Tantal, Iksjon, Tytios i Danaidy.[2]
(1.2) Bóg aniołom, którzy zgrzeszyli, nie odpuścił, ale wydał ich do ciemnych lochów Tartaru.[3]
(2.1) Hades obalił potężnego Tartara.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Ereb
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) łac. Tartarus < gr. Τάρταρος < gr. Ταρτησσός
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Tartar w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. z Wikipedii
  3. Drugi list św. Piotra 2,4