Eter

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: EetereterEtteretteréter

Eter (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɛtɛr], AS[eter]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) mit. gr. bóg jasnego światła, uosobienie wyższych rejonów niebieskich; górne powietrze; zob. też Eter (mitologia) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Ajter[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. eter mrz, eteryczność ż, eterowość ż
przym. eteryczny, eterowy
przysł. eterycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. Αἰθήρ (Aither) < gr. αἰθήρ (aither) → powietrze, eter
uwagi:
zob. też Eter w Wikipedii
(1.1) por. Ajter; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „Eter i Ereb” w: Poradnia językowa PWN.
  2. Hasło Ajter w: Pierre Grimal, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo, 2008, ISBN 978-83-04-04673-3.