голос

голос (język rosyjski)

transliteracja:

golos

wymowa:

^{ⓘ ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) głos (dźwięk)

(1.2) muz. głos

(1.3) głos (opinia)

odmiana:

(1.1-3)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	го́лос	голоса́
dopełniacz	го́лоса	голосо́в
celownik	го́лосу	голоса́м
biernik	го́лос	голоса́
narzędnik	го́лосом	голоса́ми
miejscownik	го́лосе	голоса́х

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) высокий / низкий / визгливый / звонкий / бархатный / зычный голос → wysoki / niski / piskliwy / dźwięczny / aksamitny / donośny głos • внутренний голос → wewnętrzny głos • голос совести / благоразумия → głos sumienia / rozsądku • во весь голос → pełnym głosem, na cały głos • понизить голос → ściszyć głos • сорвать голос → stracić głos (na skutek krzyku, śpiewu itp.) • потерять голос / лишиться голоса → stracić głos • узнать по голосу → poznać po głosie

(1.2) романс для двух голосов → romans na dwa głosy

(1.3) решающий голос → decydujący głos • право голоса → prawo głosu • голос протеста → głos sprzeciwu • большинством голосов → większością głosów • подсчитать голоса → policzyć głosy

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. отголосок

związki frazeologiczne:

в один голос → jednogłośnie, jednomyślnie

etymologia:

uwagi:

źródła:

голос (język ukraiński)

transliteracja:

golos

wymowa:

го́лос^ⓘ zobacz zasady wymowy ukraińskiej

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) głos (dźwięk)

(1.2) muz. głos

(1.3) głos (opinia)

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	го́лос	голоси́
dopełniacz	го́лосу	голосі́в
celownik	го́лосу, го́лосові	голоса́м
biernik	го́лос	голоси́
narzędnik	го́лосом	голоса́ми
miejscownik	на/у го́лосі	на/у голоса́х
wołacz	го́лосе	голоси́

przykłady:

(1.1) І впавши на коліна, крикнув сильним голосом: Господи, не візьми їм цього за гріх. → I upadłszy na kolana, krzyknął donośnym głosem: Panie, nie poczytaj im tego za grzech. (Dzieje Apostolskie 7, 60)

składnia:

kolokacje:

(1.1) чудовий / прекрасний / сильний голос

(1.2) пісня на три голоси

(1.3) голос у дискусії • право голосу • вирішальний голос • голос совісті

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. голосина ż, голосівка ż, голосільниця ż, голосник m, голосниця ż, голосистість ż, голосіння n, голосування n, голосуючий m

zdrobn. голосок m, голосочок m

zgrub. голосище m

czas. голосити ndk., голосувати ndk.

przym. голосовий, голосний, голоснесенький, голосистий

przysł. голосно, голосненько, голосисто

związki frazeologiczne:

в один голос → jednogłośnie, jednomyślnie • голос волающого в пустелі

etymologia:

uwagi:

źródła: