Przejdź do zawartości

żółtko

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

żółtko (język polski)

[edytuj]
żółtko (1.2)
żółtko (1.3)
wymowa:
IPA: [ˈʒuwtkɔ], AS: [žuu̯tko] ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zool. substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka; zob. też żółtko w Wikipedii
(1.2) spoż. wewnętrzna, żółta część jajka drobiu stosowana jako półprodukt przy przygotowywaniu potraw, wypieków i deserów
(1.3) środ. w piłce nożnej: żółta kartka[1][2]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.2) Wstępnie rozdrobnione masło lub margarynę wyłożyć na mąkę, posiekać nożem, dodać szczyptę soli i cukier, wbić żółtko, dolać śmietanę[3].
(1.3) (…) napastnik (…) spiął się z Gonzalezem, przez co Hiszpan zobaczył drugie żółtko (pierwsze za karnego) i od 66. minuty Wisła musiała grać w osłabieniu[4].
składnia:
kolokacje:
(1.2) duże / małe / podwójne żółtko • ubijać / ubić / ucierać / utrzeć / zmiksować żółtko • żółtko na miękko / na twardo
synonimy:
(1.1) deutoplazma
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) jajo
(1.2) jajko, jajo, ajerkoniak, zabaglione (zabajone)
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żółtak m, żółty, żółć ż, żółtek m, żółcenie n, żółknięcie n, zżółknięcie n
czas. żółcić ndk., żółknąć ndk., zżółknąć dk.
przym. żółtkowy, żółty, żółtawy, żółciutki, żółciusieńki, żółciuchny
przysł. żółto, żółtawo
tem. słow. żółto-
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. żółty + -ko[5]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „żółtko (w piłce nożnej)” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „żółtko” w: Obserwatorium Językowe Uniwersytetu Warszawskiego. Najnowsze słownictwo polskie, red. Mirosław Bańko, Maciej Czeszewski, Jan Burzyński.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Książka kucharska/Szarlotka” w: pl.wikibooks.org.
  4. ↑ Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać a (red.), Radosny futbol w Kielcach. Tylko sędzia popsuł zabawę, Weszlo.com, 17 maja 2017 [dostęp 2026-06-24] (pol.).
  5. ↑ Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 23.