żółć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: žolč

żółć (język polski)[edytuj]

żółć (1.3)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ʒuwʲʨ̑], AS[žuu̯ʹć], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. wydzielina wątrobowa; zob. też żółć w Wikipedii
(1.2) przen. gniew, zdenerwowanie, oburzenie, irytacja
(1.3) rzad. kolor żółty

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) rozk. zob. żółcić
odmiana:
(1.1-2)
(1.3)
przykłady:
(1.2) Chciał wylać żółć, która się w nim zebrała, na głowę Stasia. (H. Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) złość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żółtak mrz, żółtość f, żółtko n, żółcenie n, zażółcenie n, żółtek n/mos
czas. żółcić ndk., zażółcić dk.
przym. żółty, żółtawy, żółciutki, żółciuchny, żółciowy
przysł. żółto
związki frazeologiczne:
żółć kogoś zaleważółć się w kimś gotujenie utyje, kto żółcią żyje
etymologia:
uwagi:
jest to najdłuższy wyraz w języku polskim złożony wyłącznie ze znaków diakrytycznych
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: żółty
źródła: