ćwierć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ćwierć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑], AS[ćfʹi ̯erʹć], zjawiska fonetyczne: zmięk. post. utr. dźw. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jedna czwarta, 25 %
(1.2) reg. pozn. [1] konew
(1.3) naczynie służące dawniej do mierzenia objętości ciał sypkich (zboża)
odmiana:
(1.1) lp  ćwier|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ci; lm  ~ci, ~ci, ~ci, ~ci, ~ciami, ~ciach, ~ci
przykłady:
(1.1) Za ćwierć miliona złotych można było wtedy kupić pięć książek.
składnia:
(1.1) ćwierć + D. 
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdrobn.  ćwiartka
czas.  ćwiartować
przym.  ćwierciowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: konew
źródła:
  1. hasło ćwierć w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.