ą

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: -a@Aaa'a-a-aa-a-aa.AAAaaaAAAaaaaʻaonªÀàÁáÂâÃãÄäÅåònónönĀāĂăĄǍǎǞǟǠǡǺǻȀȁȂǎȦȧƏəɚʻa-ΆάαӑӘәձסםȺ

ą (język polski)[edytuj]

Ąą

wielka i mała litera ą (1.1)

wymowa:
IPA[ɔ̃w̃], AS[õũ̯], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) druga litera polskiego alfabetu; zob. też ą w Wikipedii
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) W języku polskim żaden wyraz nie zaczyna się na ą.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
być ą i ęą ę
etymologia:
(1.1) pol. a (dawna wymowa jak a nosowe)[1].
uwagi:
Litera ą oznacza nosowe o [õ]. Dawniej, w języku staropolskim, nie występowała głoska [õ], lecz istniało nosowe [å] (a pochylone, dźwięk pośredni między a i o; obecnie nie występuje w języku ogólnym, spotkać go można w gwarach). Dlatego mamy literę a z ogonkiem, ale nie mamy o z tym znakiem diakrytycznym[1].
tłumaczenia:
  • polski język migowy:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Kazimierz Nitsch, Dlaczego nosowe o oznaczamy przez ą?, „Język Polski” nr 2–3/1914, s. 52